In 1952 lieten mijn moeder en vader een huisje bouwen aan het Karrepad 17 op Schiermonnikoog, later Torenvlakte 5. Zij konden het toen laten bouwen voor 3000 gulden en noemden het huisje naar mijn moeder Dieuwke... De grond kostte aan erfpacht 40 gulden per jaar. In 1987 hebben Henny en ik het huisje gekocht. Na 60 jaar (2 erfpacht-periodes) was er heel veel gedoe over de erfpacht. We dreigden na 2003 torenhoge erfpacht te moeten gaan betalen van meer dan 

€ 20.000; de andere keuze was de grond kopen voor ongeveer € 330.000, meer dan € 300,= per m2. De gemeente Schiermonnikoog "kreeg" de aangrenzende duingrond voor nog geen € 10,= per m2. Dank zij dit soort astronomische bedragen hebben we het huisje in 2014 uiteindelijk moeten verkopen... Helaas, de voor mij enige "geografisch vaste" plek op deze wereld raakte zo "uit" de familie... Het in het handschrift van mijn beppe geschilderde naambordje hangt nu op het terras van de Willemshoeve... Schiermonnikoog werd het eiland voor de superrijken! We zijn met het hele gezin in 2018 nog eens teruggeweest....

in een ander huisje aan het Duinpad...

Was de erfpacht hier ooit voor bedoeld?